بايد امشب بروم مهماني

شب ترشيده عروسي كرده

بعد اين هزار و يك شب ماتم

دعوتم من به  غمي طولاني

تن من حجله ي شب خواهد بود

خون دل بر تن من خواهد ريخت

و صداي نفس تازه عروس

درد دل .  با لب من مي آميخت

راستي اين شب بي پرده كجا

خون دل داشت كه بر من ريزد؟

لغزش اين تن فرسوده ي مست

غير من بر كه هوس مي ريزد؟

واااااااي داماد منم فهميدم

پس هزارو دو شب اينجا گيرم

     فروردین ۸۵

شانه هايت را فشردن . خواستي گفتم به چشم

بر سر هر كوچه مارا كاشتي گفتم به چشم

گفتي از پیشم نرو روزی اگر تركم كني

لعنتي كار خودت را ساختي گفتم به چشم

گفتي از من بوسه بردار ولبم آتش بزن

شهوت خود را چرا انباشتي گفتم به چشم

معدن قلبت به رويم ريخت یک شب گم شدم

زیر آوار تنت انداختي  گفتم به چشم

هر چه دزدیدی دراین بازی دل از من پیشکش

بخت برگشته خودت را باختي گفتم .    به چشم

                                   ی    فروردین ۸۵