مدتی طولانیست

که صدای تق تقی دخترکانه از لب کوچه ی ما حرف نزد

           کوچه انگار که با من سر دعوا دارد

به گمانم قدمم سنگین بود

من به این رهگذران سخت حسادت دارم

مشکلی نیست ولی

دل من ساده تر از این گله هاست

من فقط غمگینم

 که چرا کوچه ی ما .  مثل یک دفتر نقاشی نو خالی شد

و کسی حتی یک

جای پای دختری تنها را .  با مدادی قرمز .  روی برگش ننوشت  

من فقط غمگینم که چرا رهگذری دیگر نیست

من فقط غمگینم

                                                                                  دی۸۶